List do Wiosny

Szanowna Pani, 

od kilku dni budzę się nadzwyczaj wcześnie i z jednym ledwie otwartym okiem wspinam się, wciągam nieprzytomnie na parapet i patrzę czy już Pani dotarła. Niestety, codzienne mozolne targanie tyłka do okna nie owocuje niczym oprócz mojego zgrzytania zębów i wytykania palcami przez panią z sąsiedniego bloku. Pani najwyraźniej nieźle się bawi widząc mnie w szlafroku na balkonie. Wyglądam w nim jak stuknięty Mikołaj kiedy tak stoję w tym czerwonym odzieniu z kubkiem ziarna dla ptaków w łapie, a na całej połaci śnieg... Pani Wiosno, Pani gdzieś sobie baluje, czy ucina drzemkę, a tu wieczna zmarzlina! W tym marazmie człowiek się zaniedbuje i tkwi w zimowej depresji. Gdzie wiosenne ciepło? Gdzie te dekolty wystawione do słońca? Jak tu nosić piękne naszyjniki, kiedy szaliki zamotane pod sam nos? Jak wetknąć sobie w ucho kolczyk, jak czapa wbita na głowę aż po pachy? I gdzie ja mam go potem szukać jak mi się wkręci w beret z włóczki? A Pani to gdzie się wkręciła, zamotała, Szanowna Pani? To mnie bardziej niż niepokoi.
Czekam, czekam zatem (coraz mniej cierpliwie) i bardzo proszę się pospieszyć, bo korale mi ani do polaru ani do szlafroka nijak nie pasują. Załączam wymienione naszyjniki i dwa znaczki w uszach.

Kłaniam.

Artefaktoria

Blown glass

Agate, opalite & smoky quartz.

Agate, opalite & smoky quartz.

Decoupage on wood.

Czy udało się zmobilizować wiosnę, czy nadal trzeba wybierać między kolczykami i czapką? O tym napiszę w piątek. 

Kulinaria na tapecie

Jakiś czas temu wykonałam dla przesympatycznej kulinarnej blogerki - Biedronki logo na jej stronę. "Biedronce w kuchni" spodobało się, ja byłam zadowolona, popracowałyśmy jeszcze nad wizytówką i biedroneczka na łyżce poleciała w świat. Niedługo po tym zagadnęła do mnie kolejna dziewczyna z zapytaniem czy nie zrobiłabym grafiki i dla niej. Zabrałam się zatem dziarsko za następny, bardzo smaczny blog. Na blogu autorki "Smaków i smaczków" zrobiłyśmy małą rewolucję - oprócz bannera z grafiką wskoczyło nowe tło i favicon. I uważam, że się nam udało. Zajrzyjcie do dziewczyn koniecznie: znajdziecie tam przepisy i recenzje z pierwszej ręki z kulinarnych warsztatów i zmagań. Sugeruję czymś zagryzać przy czytaniu - ślinka sama cieknie.

Biedronka w kuchni: biedronkawkuchni.blogspot.com

Smaki i smaczki: www.smaki-i-smaczki.pl

Dzisiaj czeka Was jeszcze jeden wpis - odwilż pracowniana, kolejne biżuteryjne cuda i cudeńka. Równie apetyczne :)

Alleluja!

Zaglądającym, oglądającym, znajomym i nieznajomym, rękodzielnikom i użytkownikom - wszystkim Wam składam życzenia ciepłych, spokojnych Świąt Wielkanocnych. I... byle do wiosny!

Do małej czarnej

Elegancki, prostokątny onyks zawisł w naszyjniku w towarzystwie drobnych opalitów i sardonyksu. Rurki są posrebrzane, a małe kostki metalowe - tak, by dodawały lekkiej surowości całej konstrukcji. 

I do sukienki i do kawy - taki onyks pasuje idealnie. Myślę, że najlepiej pasuje do damy ubranej w małą czarną, popijającej małą czarną w eleganckiej kawiarence. Niekoniecznie w Paryżu - mamy tyle pięknych polskich miast i tyle pięknych polskich dziewczyn, że szukać daleko nie trzeba.

Onyx, sardonyx & opalit

Lawa na rozgrzewkę

Za oknem mróz trzyma i nie puszcza, a w pracowni mieni się i pobłyskuje bladą zielenią naszyjnik i bransoletka. Oba precjoza wykonane są z kostek lekkiej, czarnej lawy i kryształów fluorytu. W centrum naszyjnika pojawia się ciekawie oszlifowany agat Czy tylko mi patrząc na ten komplet przychodzi na myśl połączenie dzikiego gorąca wulkanu i mrozu kryjącego się lodowozielonych kosteczkach? A tam w agacie - coś już przebija spod śniegu! Idealna biżuteria na ten nasz przedziwny początek wiosny.

Lava, fluorite & agate

Jesienna dziewczyna

Jeśli jesienna dziewczyna to jesienne kolczyki. Szykujemy się na zbieranie liści i romantyczne spacery. A w pracowni dla koleżanki powstają jesienne precjoza, mała nutka nadmorskich wspomnień i piękna czerń z bielą - nieśmiertelna!

Dialogi przy stole

Po chwili przerwy wyjaśnienie co dzieje się, że nic się nie dzieje tutaj. Otóż z racji skurczenia się nieco miejsca warsztatowego po przeprowadzce, działania twórcze Artefaktorii przesunęły się mocniej na obszar graficzny. Właśnie w tej chwili pod skrzydła pracowniane trafił projekt, który od jakiegoś czasu raczkował a obecnie coraz prężniej się rozwija. Dialogiprzystole.blogspot.com - bo o tym blogu mowa - podpięte były do tej pory pod inne konto, ale zdecydowałam zgromadzić wszelkie twórcze działania w jednym miejscu. Zapraszam zatem do podglądania. Reszta zmian wkrótce.

Mały smaczek z dialogów:

Do zobaczenia!

Rudzik odfrunąwszy...

W poprzednim poście, wiosennie wspomniałam o zegarze z rudzikiem. I wiosna zapewne sprawiła, że przekazałam ów zegar na aukcję pewnej organizacji, która - było nie było - związana jest mocno z ptakami. Aukcja poszła znakomicie i byłam zaskoczona jej wynikiem. Rudzik odleciał w bliżej nieznanym kierunku przyczyniając się przy okazji do wsparcia działań proptasich i proprzyrodniczych w ogóle.

Ja natomiast próbuję zrobić zamach na drzwi kuchennej szafki. To będzie coś! Już niedługo cały proces przemiany ukaże się na blogu. Do tego szykuje się zmiana merytoryczno - artystyczna tegoż. Ale o tym w następnym wpisie.

Przeprowadzka

Tak - muszę się przyznać, że dłuuugo mnie nie było. Różne przypadki się zdarzają - między innymi przeprowadzki. Niektóre tak absorbujące (z przenoszeniem życia w drugi koniec Polski włącznie), że zalega cisza na długie miesiące. Ponieważ tam gdzie ja - tam pracownia, ona i także przejechała ze mną w inne miejsce. Na razie w kwestii rękodzieła wyraźnie zwolniłam obroty, ale nie przeszkadza mi to w innych artystycznych aktywnościach. Niedługo wracam do bloga z nowymi pomysłami - może nie tak często, jak dawniej, ale postaram się, żeby było ciekawie. 

Howgh!

Żeby nie było bezobrazkowo wrzucam coś, co było już tu obecne zeszłej wiosny, ale nieodmiennie kojarzy mi się z odejściem zimy, słońcem i odpoczynkiem. 

Robin - clock

Samych ciepłych i słonecznych dni!