Pokazywanie postów oznaczonych etykietą drewno. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą drewno. Pokaż wszystkie posty

piątek, 14 czerwca 2013

Czas makiem mierzony

Dzisiaj nie będzie o klepsydrach z ziarnami maku zamiast piasku (aczkolwiek mogłoby się to udać). Będzie zegar w maki, które nigdy nie więdną i nawet w zimie wprowadzają nastrój lata. 
Tak się dzisiaj napatrzyłam na zegar, że chyba przebiegnę się po okolicy zrobić zdjęcia maków. Niesamowicie przyciągają wzrok intensywnymi plamkami czerwieni za każdym razem, kiedy maszeruję do sklepu. 



Decoupage & painting on wood

Spodobało się?
Polub wpis. A potem polub Pracownię - będziemy wniebowzięci :)

wtorek, 21 maja 2013

Kolczyki - miniaturowe obrazy.

Mimo, że wiosna dzisiaj w kadr weszły... dynie. Drewniane, leciutkie kolczyki ozdobione miniaturowymi obrazkami w stylu retro. Nie odmówiłam sobie przyjemności domalowania tego i owego oraz postarzenia lakierem adekwatnie do treści obrazka. Srebrne bigle ręcznie wykonane dopełniają całości. Zatem jeśli ktoś chce posłuchać o czym rozmawiają dyniowe maluchy polecam wetknąć kolczyk w ucho i nasłuchiwać.


Decoupage on wood

Spodobało się?
Polub wpis. A potem polub Pracownię - będziemy wniebowzięci :)

wtorek, 7 maja 2013

Jak się rodzą motyle?

Z okazji pewnego zapotrzebowania na motyle wiosenne zanurkowałam do szafy, by dobyć materiały na stworzenie dwóch par kolczyków. Nie ukrywam, że bardzo lubię motywy z motylami i praca nad nimi to czysta przyjemność. Mimo, że ręce całe w farbie :) Ponieważ na co dzień nie maluję "analogowo" zaczęłam dobywać z pudełek i szuflad farby, pędzle oraz inne cuda. Kiedy już wszystko wyjechało na stół i zostało użyte postanowiłam podzielić się z Wami tajemnicą powstawania kolczyków. Nie jest to jakaś Wielka Tajemnica, ale nie każdy wie jak to się robi. Rękodzieło to piękna sprawa. Swoista medytacja - siadam, skupiam się i już mnie nie ma. To prawdziwa, czasochłonna, precyzyjna praca do której potrzeba cierpliwości, spokoju i... masy materiałów. Zrobiłam zdjęcie czego potrzebuję do zrobienia takich motylkowych kolczyków. Znalazły się na nim: drewienka na kolczyki, pędzle, woda w słoikach, farby akrylowe, paleta, papier do dekupażu, lakier, papier ścierny, świeca, kółeczka metalowe, bigle, szczypce. 


Drewienka trzeba oszlifować, pomalować wstępnie na podstawowe kolory, przeszlifować jeszcze raz i znów pomalować. W międzyczasie czekamy aż wszystko odpowiednio przeschnie, rzecz jasna. Różne motywy, które chcemy umieścić na kolczykach - w tym przypadku motyle - precyzyjnie wycinamy, namaczamy, odsączamy i naklejamy specjalnym lakierem, który - jak widać - służy nam także za klej. Niektórzy na tym kończą - ja nie. Każdą parę kolczyków tworzę inną i teraz zaczyna się najciekawsze, ponieważ każdy motyl jest indywidualnie podmalowywany. Kiedy już na moje oko wszystko gra, zostawiam kolczyki do wyschnięcia przed lakierowaniem. Lakierowanie trwa najdłużej, ponieważ każda warstwa musi przeschnąć. Ostatnia 12h. Po tym już tylko zakładanie kółeczek i bigli i... sprzątanie. A co tam robi ta świeca? Zagadka! Kto wie, niech pisze w komentarzach ;)

Decoupage on wood
Tak to właśnie rodzą się motyle w Artefaktorii - żadne chińskie fiku miku, prawdziwe rodzime rękodzieło :) Powyższe motyle odfruwają właśnie do koleżanek Marty - niech się dobrze noszą!
Spodobało się?
Polub wpis. A potem polub Pracownię - będziemy wniebowzięci :)

wtorek, 23 kwietnia 2013

Motylek pocztowy

Widzieliście już pierwsze motyle tej wiosny? Ja widziałam - wyglądały przepięknie - kolorowe plamki na szarym tle miasta. U mnie w pracowni tymczasem osiadły motyle pocztowe. Gatunek dobrze znany filatelistom - trzymają się świetnie, mogą żyć wiele lat i ciągle cieszą oko. Występują całorocznie na obszarze bliżej nieokreślonym, a raczej - gdzie je ucho zaniesie. Polecają się - szczególnie, że czas, by wyruszyły w drogę - taka ich rola.




Decoupage on wood


Spodobało się?
Polub wpis. A potem polub Pracownię - będziemy wniebowzięci :)

piątek, 12 kwietnia 2013

Tymczasem...

Słońce, deszcz, ciepło, śpiewające ptaki, chmurki... balon. Wiosna nadeszła. "Najwyższy czas" chciałoby się powiedzieć. Czas widoczny poniżej nie wisi za wysoko, ale jak widać - wciąż się wznosi z pomocą balonu w stylu vintage. Ma klasę, szyk i - z lekką nutką patyny w postaci gustownych przetarć - przyciąga wzrok niezależnie od tego, czy chcemy sprawdzić godzinę, czy oddać się marzeniom o osiemdziesięciodniowej podróży dookoła świata.
Ja na razie pozdrawiam, udając się w podróż do rodzinnego miasta, a Wam życzę mile spędzonego sobotnio - niedzielnego czasu.





Decoupage, and paint on wood

Spodobało się?
Polub wpis. A potem polub Pracownię - będziemy wniebowzięci :)

wtorek, 9 kwietnia 2013

Drewno i szkło

Lubię szkło. I to białe i kolorowe. Podziwiam talent ludzi, którzy cierpliwie dmuchają te delikatne banieczki, łezki i inne kształty. Niegdyś, kiedy byłam jeszcze bardzo mała, w drodze od lekarza zawsze zatrzymywałam się z mamą przy piwnicznym okienku w kamienicy, gdzie swój warsztat miał pan robiący szklane bombki. Zwykle cała bombkowa magia działa się latem, okienko często było otwarte i - ku mojej uciesze - mogłam okrągłymi oczami obserwować różne etapy produkcji choinkowych ozdób. Czasem w okienku zamiast pana pojawiała się pani, która cienkim pędzelkiem malowała misterne wzorki i nakładała na bombki błyszczący brokat. Od tamtej pory mam słabość do delikatnych, szklanych ozdób. 

Nie mogłam sobie zatem odmówić zrobienia naszyjnika i kolczyków z dmuchanego szkła. Wisior z poprzedniego wpisu był energetycznie czerwony, ten zestaw - ze szklanymi rurkami -  to kompozycja błękitno złota. Niebo i słońce.

Blown glass



Druga pozycja to drewniane kolczyki i taki sam wisiorek. Wykonane metodą dekupażu. Pawie pióra ("Pawy" - jakby to nazwała moja koleżanka Kasia ze Sfumato) to przedruk ryciny z bardzo starego katalogu  z końca XIX lub początku XXw. Katalog ów, jedyny w swoim rodzaju, dostałam w spadku po moim dziadku - malarzu i dekoratorze. Mam jeszcze kilka perełek w zanadrzu - o tym na pewno kiedyś wspomnę.

Decoupage on wood


Kto ma chętkę na zestawy wiosenne niechaj pisze. Zapraszam!

Spodobało się?
Polub wpis. A potem polub Pracownię - będziemy wniebowzięci :)

wtorek, 2 kwietnia 2013

List do Wiosny

Szanowna Pani, 

od kilku dni budzę się nadzwyczaj wcześnie i z jednym ledwie otwartym okiem wspinam się, wciągam nieprzytomnie na parapet i patrzę czy już Pani dotarła. Niestety, codzienne mozolne targanie tyłka do okna nie owocuje niczym oprócz mojego zgrzytania zębów i wytykania palcami przez panią z sąsiedniego bloku. Pani najwyraźniej nieźle się bawi widząc mnie w szlafroku na balkonie. Wyglądam w nim jak stuknięty Mikołaj kiedy tak stoję w tym czerwonym odzieniu z kubkiem ziarna dla ptaków w łapie, a na całej połaci śnieg... Pani Wiosno, Pani gdzieś sobie baluje, czy ucina drzemkę, a tu wieczna zmarzlina! W tym marazmie człowiek się zaniedbuje i tkwi w zimowej depresji. Gdzie wiosenne ciepło? Gdzie te dekolty wystawione do słońca? Jak tu nosić piękne naszyjniki, kiedy szaliki zamotane pod sam nos? Jak wetknąć sobie w ucho kolczyk, jak czapa wbita na głowę aż po pachy? I gdzie ja mam go potem szukać jak mi się wkręci w beret z włóczki? A Pani to gdzie się wkręciła, zamotała, Szanowna Pani? To mnie bardziej niż niepokoi.
Czekam, czekam zatem (coraz mniej cierpliwie) i bardzo proszę się pospieszyć, bo korale mi ani do polaru ani do szlafroka nijak nie pasują. Załączam wymienione naszyjniki i dwa znaczki w uszach.

Kłaniam.
Artefaktoria

Blown glass

Agate, opalite & smoky quartz.

Agate, opalite & smoky quartz.
Decoupage on wood.

Czy udało się zmobilizować wiosnę, czy nadal trzeba wybierać między kolczykami i czapką? O tym napiszę w piątek. 
Spodobało się?
Polub wpis. A potem polub Pracownię - będziemy wniebowzięci :)

sobota, 30 marca 2013

Alleluja!

Zaglądającym, oglądającym, znajomym i nieznajomym, rękodzielnikom i użytkownikom - wszystkim Wam składam życzenia ciepłych, spokojnych Świąt Wielkanocnych. I... byle do wiosny!


Spodobało się?
Polub wpis. A potem polub Pracownię - będziemy wniebowzięci :)

piątek, 6 maja 2011

Robin - strażnik chleba

Chlebak ukończony! Radość tym większa, że w końcu zrobiłam coś do naszego domu. Z racji poniewierki chleba po całej kuchni zakupiliśmy chlebak w stanie surowym, który wzięłam w obroty i posadziłam na nim Rudzika. Myślę że jest nawet zadowolony ze swojego umiejscowienia. Zawsze jakiś okruch mu się trafi.

wood & decoupage & painting
hand painted
Dzisiaj, świeżo upieczone chlebusie wędrują do środka. Nie ukrywam, że po drodze zostaną nadgryzione. Chyba nikomu na świecie się nie udało oprzeć aromatowi chleba prosto z pieca. Ja na pewno nie będę stawiać oporu zbyt długo :D
Spodobało się?
Polub wpis. A potem polub Pracownię - będziemy wniebowzięci :)

poniedziałek, 20 września 2010

Autumn Colors

Nie mogę oderwać się od jesieni - patrząc przez okno widzę, jak przyroda szykuje się do snu. Jesienne słońce, zachodzące o wiele wcześniej niż dwa miesiące temu, daje światło o ciepłej barwie. Robienie zdjęć w takiej poświacie to wyzwanie: wszystko - dosłownie - płonie.
Trudno mi więc powstrzymać się przed wplataniem w prace brązów i rudości.

linen thread & wood/decoupage

wood & decoupage

linen thread & wood/painting

Powyższe produkcje wyjechały do stolicy wraz z resztą jesiennych cudeniek...
Spodobało się?
Polub wpis. A potem polub Pracownię - będziemy wniebowzięci :)

niedziela, 14 marca 2010

Ciepło drewna

Zauważyłam, że od jakiegoś czasu poświęcam dużo uwagi pracy z drewnem. I chodzi tutaj nie tylko o przedmioty dekoracyjne, ale też o biżuterię. Wykorzystałam moje zapędy malarskie i zamiłowanie do miniatur do stworzenia małych obrazków, które można nosić ze sobą.



Nie jest to już zwykły, prosty dekupaż (chociaż taki również lubię i robię) - w zasadzie to bardziej kolaż. Czasem doklejane motywy to tylko ułamek całości a czasem nie ma ich wcale :)
Jesienne listki już wywiało do koleżanki. Myślę, że wiosną też będą się pięknie prezentować :)
Spodobało się?
Polub wpis. A potem polub Pracownię - będziemy wniebowzięci :)

czwartek, 11 marca 2010

Z czego i dlaczego...

Kolczyki i naszyjniki - takie na co dzień i od święta. Na różne okazje. Na różne pory roku, na różne nastroje. Muszę powiedzieć, że nic tak nie poprawia nastroju, jak nowa biżuteria. Oczywiście nowe buty też, ale butami się - niestety - nie zajmuję. Zajmuję się natomiast kolczykami, naszyjnikami i zawieszkami. Z drewna, z kamieni, ze szkła, z metalu.

W zasadzie biżuterię można robić ze wszystkiego. A ja - próbując robić ją z wielu materiałów - poszukuję swojego ulubionego. Takiego, który będzie ze mną rozmawiał i da ze sobą zrobić co tylko mi do głowy przyjdzie :)
Jak na razie dogaduję się nieźle z większością tych materiałów. A drewno przemawia do mnie najcieplej.

Robienie biżuterii to ogromne pole do działania. I im dłużej ta przygoda trwa, tym więcej jeszcze pozostaje do odkrycia.

Spodobało się?
Polub wpis. A potem polub Pracownię - będziemy wniebowzięci :)