Szkło jest piękne

Robię biżuterię z drewna, z kamieni półszlachetnych, jeśli tylko mam możliwość - ze srebra, ale nie ukrywam, że mam wielką słabość do szkła. Szkło w biżuterii to całe wieki historii, a i ówcześnie cieszy się ono całkiem dużą popularnością. Głównie ze względu na firmę Swarovski i Pandora. Rzadko jednak przy wymienianiu tych dwóch nazw pada określenie "szkło". Trzeba przyznać że marketing działa i od "pospolitości" tej nazwy te dwie firmy uciekają jak najdalej. Najczęściej zatem mówimy "kryształy" i... "pandora". W pierwszym przypadku to szkło ołowiowe, które poddane odpowiedniej obróbce zyskuje blask i charakter, w drugim dodanie srebra i złota jako opraw zapewnia odpowiednią "klasę" produktu. Piszę to z niejakim przekąsem, chociaż i podziwem dla umiejętności marketingowych promowania marki obu firm. I tak, jeśli nawet jestem pod wrażeniem kunsztu pierwszej w szlifie szkła, tak z drugą mam już pewne kłopoty, bo nawet jeśli fajnym pomysłem i podstawą pomysłu tej firmy jest modułowość biżuterii to cała reszta opiera się na sprzedaży przeciętnych koralików za kosmiczna cenę, podczas gdy za tę samą cenę otrzymamy oryginalne, artystyczne wyroby rodzimych twórców z dziesięciokrotnie większą ilością metali szlachetnych (jeśli już ktoś chciałby się czepiać srebra na przykład). Ale cóż,  takie czasy  - chciałoby się powiedzieć i wpływ marketingu na życie nas nie ominie. Mnie również nie omija, ponieważ - jak każda sroka - mam w swoich zasobach kolczyki i wisiorek z "kryształów" Swarovskiego i czasem używam ich także do robienia biżuterii. 

Nie da się ukryć, że naszyjniki, czy kolczyki ze szkła wykonuję też niejako modułowo. Z tą jednak różnicą, że mam trochę czasu i mnóstwo pomysłów na łączenie kompletnie różnych rodzajów szklanych korali. Mam zatem do dyspozycji: drobne koraliki, szkło t.zw. weneckie, tudzież lampwork z zatopionymi barwnikami i metalami, szkło dmuchane, rurki szklane i całe multum różnorakich kształtów od kulek po sześciany i inne cuda. Lubię je za tę różnorodność, za to, że mogę eksperymentować i łączyć je na wszelkie możliwe sposoby oraz lubię to, że są wyzwaniem. Szkło nie sprzeda się samo - tak jak niektóre kamienie. Nie powiem że to jest "onyks wykopany spod lewej stopy posągu egipskiego faraona" i po sekundzie znajdzie ono swojego nabywcę. W szkle musi być to coś, co przyciągnie uwagę - coś co zobaczyłam w nim ja i postanowiłam zaciekawić tym innych. 

W taki właśnie sposób powstał naszyjnik widoczny na zdjęciach: w prostych szklanych listkach (czy piórkach - jak kto woli) zobaczyłam potencjał na prosty, delikatny naszyjnik w stylu "tribe". Cała reszta elementów naszyjnika to też szkło - czarne, przezroczyste i metalizowane. To jeden z kilku naszyjników, które zaliczam do "Ulubionych, Skromnych Wytworów Rąk Moich".

Glass

Motylek pocztowy

Widzieliście już pierwsze motyle tej wiosny? Ja widziałam - wyglądały przepięknie - kolorowe plamki na szarym tle miasta. U mnie w pracowni tymczasem osiadły motyle pocztowe. Gatunek dobrze znany filatelistom - trzymają się świetnie, mogą żyć wiele lat i ciągle cieszą oko. Występują całorocznie na obszarze bliżej nieokreślonym, a raczej - gdzie je ucho zaniesie. Polecają się - szczególnie, że czas, by wyruszyły w drogę - taka ich rola.

Decoupage on wood

Wenecja

Jestem w Wenecji. W Wenecji Północy. Mieście polskim również rozpoczynającym się na literę W. Co prawda chętnie pobiegałabym po mostkach nad kanałami i zasiadła z włoską kawką w jakimś uroczym zakątku, lecz tymczasem siedzę przy biurku i popijam cejlońską herbatę.

Przede mną błyszczy za to nieziemsko szkło weneckie mocno przytulone do metalowych kostek. Surowość metalowej formy mocno dyscyplinuje roziskrzone w szkle złote i srebrne drobinki. Dzięki temu zestaw prezentuje się elegancko, jednocześnie zbytnio się nie nadymając. W końcu nie jest szkłem dmuchanym. 

Venice glass, metal

Drewno i szkło

Lubię szkło. I to białe i kolorowe. Podziwiam talent ludzi, którzy cierpliwie dmuchają te delikatne banieczki, łezki i inne kształty. Niegdyś, kiedy byłam jeszcze bardzo mała, w drodze od lekarza zawsze zatrzymywałam się z mamą przy piwnicznym okienku w kamienicy, gdzie swój warsztat miał pan robiący szklane bombki. Zwykle cała bombkowa magia działa się latem, okienko często było otwarte i - ku mojej uciesze - mogłam okrągłymi oczami obserwować różne etapy produkcji choinkowych ozdób. Czasem w okienku zamiast pana pojawiała się pani, która cienkim pędzelkiem malowała misterne wzorki i nakładała na bombki błyszczący brokat. Od tamtej pory mam słabość do delikatnych, szklanych ozdób. 

Nie mogłam sobie zatem odmówić zrobienia naszyjnika i kolczyków z dmuchanego szkła. Wisior z poprzedniego wpisu był energetycznie czerwony, ten zestaw - ze szklanymi rurkami -  to kompozycja błękitno złota. Niebo i słońce.

Blown glass

Druga pozycja to drewniane kolczyki i taki sam wisiorek. Wykonane metodą dekupażu. Pawie pióra ("Pawy" - jakby to nazwała moja koleżanka Kasia ze Sfumato) to przedruk ryciny z bardzo starego katalogu  z końca XIX lub początku XXw. Katalog ów, jedyny w swoim rodzaju, dostałam w spadku po moim dziadku - malarzu i dekoratorze. Mam jeszcze kilka perełek w zanadrzu - o tym na pewno kiedyś wspomnę.

Decoupage on wood

Kto ma chętkę na zestawy wiosenne niechaj pisze. Zapraszam!

List do Wiosny

Szanowna Pani, 

od kilku dni budzę się nadzwyczaj wcześnie i z jednym ledwie otwartym okiem wspinam się, wciągam nieprzytomnie na parapet i patrzę czy już Pani dotarła. Niestety, codzienne mozolne targanie tyłka do okna nie owocuje niczym oprócz mojego zgrzytania zębów i wytykania palcami przez panią z sąsiedniego bloku. Pani najwyraźniej nieźle się bawi widząc mnie w szlafroku na balkonie. Wyglądam w nim jak stuknięty Mikołaj kiedy tak stoję w tym czerwonym odzieniu z kubkiem ziarna dla ptaków w łapie, a na całej połaci śnieg... Pani Wiosno, Pani gdzieś sobie baluje, czy ucina drzemkę, a tu wieczna zmarzlina! W tym marazmie człowiek się zaniedbuje i tkwi w zimowej depresji. Gdzie wiosenne ciepło? Gdzie te dekolty wystawione do słońca? Jak tu nosić piękne naszyjniki, kiedy szaliki zamotane pod sam nos? Jak wetknąć sobie w ucho kolczyk, jak czapa wbita na głowę aż po pachy? I gdzie ja mam go potem szukać jak mi się wkręci w beret z włóczki? A Pani to gdzie się wkręciła, zamotała, Szanowna Pani? To mnie bardziej niż niepokoi.
Czekam, czekam zatem (coraz mniej cierpliwie) i bardzo proszę się pospieszyć, bo korale mi ani do polaru ani do szlafroka nijak nie pasują. Załączam wymienione naszyjniki i dwa znaczki w uszach.

Kłaniam.

Artefaktoria

Blown glass

Agate, opalite & smoky quartz.

Agate, opalite & smoky quartz.

Decoupage on wood.

Czy udało się zmobilizować wiosnę, czy nadal trzeba wybierać między kolczykami i czapką? O tym napiszę w piątek. 

Do małej czarnej

Elegancki, prostokątny onyks zawisł w naszyjniku w towarzystwie drobnych opalitów i sardonyksu. Rurki są posrebrzane, a małe kostki metalowe - tak, by dodawały lekkiej surowości całej konstrukcji. 

I do sukienki i do kawy - taki onyks pasuje idealnie. Myślę, że najlepiej pasuje do damy ubranej w małą czarną, popijającej małą czarną w eleganckiej kawiarence. Niekoniecznie w Paryżu - mamy tyle pięknych polskich miast i tyle pięknych polskich dziewczyn, że szukać daleko nie trzeba.

Onyx, sardonyx & opalit

Lawa na rozgrzewkę

Za oknem mróz trzyma i nie puszcza, a w pracowni mieni się i pobłyskuje bladą zielenią naszyjnik i bransoletka. Oba precjoza wykonane są z kostek lekkiej, czarnej lawy i kryształów fluorytu. W centrum naszyjnika pojawia się ciekawie oszlifowany agat Czy tylko mi patrząc na ten komplet przychodzi na myśl połączenie dzikiego gorąca wulkanu i mrozu kryjącego się lodowozielonych kosteczkach? A tam w agacie - coś już przebija spod śniegu! Idealna biżuteria na ten nasz przedziwny początek wiosny.

Lava, fluorite & agate

Ceramika na fali

Poniżej kilka zapowiedzi tego, co pojawi się w sklepiku pracowni w ten weekend. Będą nieco większe gabaryty - ceramiczne kule i kulopodobne korale, masa perłowa w kilku odsłonach i muszle.

Nie zabraknie też agatów, onyksu i turkusów. W zasadzie - będzie, czego tylko dusza zapragnie :)

ceramics

shells & nacre

ceramics & silver

Przed nami jeszcze parę dni do weekendu - w tym czasie na pewno jeszcze coś przybędzie.
Ściskam ciepło!

P.S. Coś przybyło - mianowicie grypa, która mię lekko nadgryzła. Z tego powodu produkta nowe do sklepu pracowni dodadzą się z lekkim poślizgiem. Ale za to w większej ilości :)

Autumn Colors

Nie mogę oderwać się od jesieni - patrząc przez okno widzę, jak przyroda szykuje się do snu. Jesienne słońce, zachodzące o wiele wcześniej niż dwa miesiące temu, daje światło o ciepłej barwie. Robienie zdjęć w takiej poświacie to wyzwanie: wszystko - dosłownie - płonie.

Trudno mi więc powstrzymać się przed wplataniem w prace brązów i rudości.

linen thread & wood/decoupage

wood & decoupage

linen thread & wood/painting

Powyższe produkcje wyjechały do stolicy wraz z resztą jesiennych cudeniek...

Kolorowy zawrót głowy

Są wakacje i jest lato (jeszcze). Pracownia - w mojej osobie - często jeździ rowerem tu i ówdzie, blogując z rzadka. Musicie mi to wybaczyć. Stwierdzam, iż bez słońca twórczość więdnie, a komputer - niestety - nie daje odpowiedniej długości fali by cokolwiek mogło wykiełkować.

Na efekty oddziaływania energii solarnej nie trzeba długo czekać - wszystkie kolory tęczy przetaczają się po dwóch stołach, grzechoczą w pudełkach i - co najistotniejsze - kręcą się w moich dłoniach. Powoli pojawiają się w sklepiku przeistoczone w formy naszyjników i kolczyków w barwach z baśni tysiąca i jednej nocy...

Więcej - wraz z bardzo interesującymi opisami owych precjozów (zachęcam do lektury) - w sklepiku internetowym.