Jesienna dziewczyna

Jeśli jesienna dziewczyna to jesienne kolczyki. Szykujemy się na zbieranie liści i romantyczne spacery. A w pracowni dla koleżanki powstają jesienne precjoza, mała nutka nadmorskich wspomnień i piękna czerń z bielą - nieśmiertelna!

Dialogi przy stole

Po chwili przerwy wyjaśnienie co dzieje się, że nic się nie dzieje tutaj. Otóż z racji skurczenia się nieco miejsca warsztatowego po przeprowadzce, działania twórcze Artefaktorii przesunęły się mocniej na obszar graficzny. Właśnie w tej chwili pod skrzydła pracowniane trafił projekt, który od jakiegoś czasu raczkował a obecnie coraz prężniej się rozwija. Dialogiprzystole.blogspot.com - bo o tym blogu mowa - podpięte były do tej pory pod inne konto, ale zdecydowałam zgromadzić wszelkie twórcze działania w jednym miejscu. Zapraszam zatem do podglądania. Reszta zmian wkrótce.

Mały smaczek z dialogów:

Do zobaczenia!

Rudzik odfrunąwszy...

W poprzednim poście, wiosennie wspomniałam o zegarze z rudzikiem. I wiosna zapewne sprawiła, że przekazałam ów zegar na aukcję pewnej organizacji, która - było nie było - związana jest mocno z ptakami. Aukcja poszła znakomicie i byłam zaskoczona jej wynikiem. Rudzik odleciał w bliżej nieznanym kierunku przyczyniając się przy okazji do wsparcia działań proptasich i proprzyrodniczych w ogóle.

Ja natomiast próbuję zrobić zamach na drzwi kuchennej szafki. To będzie coś! Już niedługo cały proces przemiany ukaże się na blogu. Do tego szykuje się zmiana merytoryczno - artystyczna tegoż. Ale o tym w następnym wpisie.

Przeprowadzka

Tak - muszę się przyznać, że dłuuugo mnie nie było. Różne przypadki się zdarzają - między innymi przeprowadzki. Niektóre tak absorbujące (z przenoszeniem życia w drugi koniec Polski włącznie), że zalega cisza na długie miesiące. Ponieważ tam gdzie ja - tam pracownia, ona i także przejechała ze mną w inne miejsce. Na razie w kwestii rękodzieła wyraźnie zwolniłam obroty, ale nie przeszkadza mi to w innych artystycznych aktywnościach. Niedługo wracam do bloga z nowymi pomysłami - może nie tak często, jak dawniej, ale postaram się, żeby było ciekawie. 

Howgh!

Żeby nie było bezobrazkowo wrzucam coś, co było już tu obecne zeszłej wiosny, ale nieodmiennie kojarzy mi się z odejściem zimy, słońcem i odpoczynkiem. 

Robin - clock

Samych ciepłych i słonecznych dni!

Wrzesień i... to straszne!

Znalazłam właśnie chwilkę czasu. Zajrzałam na blog i... przeraziłam się datą ostatniego wpisu. Sezon wakacyjny przeleciał jak szalony, ja nigdzie nie wyjechałam, aczkolwiek życie zapełniło mi dni po brzegi. Z prawej zdjęcie, że szyję, ale w tej chwili moja praca bardziej przypomina rozplątywanie kłębów włóczki zwizualizowanych na monitorze komputera. I wcale nie jest to artystyczne, wiec opisywać tego nie będę. Reszta moich blogów również leży (w przeciwieństwie do mnie) a na karku czuję oddech mojego drugiego twórczego ja, które mnie goni, a ja skutecznie mu uciekam.

Żeby nie było, że nie dam się czasem dopaść wenie:

Nuria & crows - acrylic on wood.

Pozdrawiam wszystkich serdecznie, postaram się zebrać i malować, pisać, tworzyć i wrzucać.

P.S. Sklep na razie zwieszony, ale z czasem to się zmieni, zatem link znikam, żeby niepotrzebnie nie robić zamieszania.

Słój z... wkładką

Do tematu szycia w pracowni jeszcze nie podchodziłam. Zachęcona jednak dziełami koleżanek robiących różne cuda przy użyciu maszyny do szycia podjęłam wyzwanie. Jeśli chodzi o obycie z maszyną jestem mistrzem w nawlekaniu nici na czas - to jedyne, co mi pozostało z zajęć z ósmej klasy szkoły podstawowej. I jeszcze uszyłam piórnik :) Znając poziom swojej indolencji podeszłam do zadania z maszyną bez przerostu ambicji, aczkolwiek z lekką nutą wariactwa. Bo słoik z bawełnianą wyściółką - to nie może być normalne. Aczkolwiek wygląda całkiem do rzeczy :)

Simple jar with cotton lining

Pora wyjąć słoiki z szafek i uszyć im ładne ubranka - niekoniecznie białe. Mogą być kolorowe, gładkie, kwieciste, w krateczkę czy grochy. Słoik wcale nie musi chować się w spiżarce - inna rola dla niego na pewno się znajdzie. A jaka? Sky is the limit! :)

Robin - strażnik chleba

Chlebak ukończony! Radość tym większa, że w końcu zrobiłam coś do naszego domu. Z racji poniewierki chleba po całej kuchni zakupiliśmy chlebak w stanie surowym, który wzięłam w obroty i posadziłam na nim Rudzika. Myślę że jest nawet zadowolony ze swojego umiejscowienia. Zawsze jakiś okruch mu się trafi.

wood & decoupage & painting

hand painted

Dzisiaj, świeżo upieczone chlebusie wędrują do środka. Nie ukrywam, że po drodze zostaną nadgryzione. Chyba nikomu na świecie się nie udało oprzeć aromatowi chleba prosto z pieca. Ja na pewno nie będę stawiać oporu zbyt długo :D

Kotomierz

Obiecany zegar z kotem. Żadnym szalonym. Taki koci kot zainteresowany skaczącą wskazówką odmierzającą sekundy.

wood & painting

Mmm... interesting. On five - attack!

Maju, podejrzewam, że pomyślałaś: "zupełnie jak moja kota". I zupełnie jak Moloko. Zegar dedykowany wszystkim, którzy mają i kochają takie pumy.

Czekam na maki

...a czekanie na łąkowe oryginały umilam sobie makowymi produkcjami (bez skojarzeń z gotowaniem kompotu:)).

decoupage

Taca przeszła w ręce Kasi. Mam nadzieję, że kolorystycznie podpasuje pod kuchenne mebelki (nie widziałam ich, więc drżę z obawą, czy trafiłam). Nie pozostaje mi nic innego, jak wziąć się za rudzikowy chlebak - wcześniej już powstał zegar z rudzikiem (dwa wpisy niżej), lecz tym razem produkcja trafi do naszej kuchni. Bo po prostu nie mamy w czym trzymać chleba! :)